امام حسین (ع) بیت الغزل انسانیت

آنچه میتواند اصحاب معرفت را قانع کند، نیل به اندیشهی صائب و انگیزه صالح است. بهترین راه برای چنین مقصد سالمی و برای چنان مقصود عالی که عاکف و بادی را شیدا و عزیز و حضیض را والِه، و پرده نشین و شاهد بازاری را تَیهانْ و بالأخره حکیم حصولی و عارف حضوری را حیران کرده، حرکت در مسیر اسوهی مجاهدان صحنهی نبرد اصغر و اُوسط و اکبر، و اقتدا به قدوهی مبارزان میدان طرد طاغیان عَیّاث و متمرّدان عَیّاش، و اهتدا به هدای امام هادیان علم و عمل، حضرت حسین بن علی بن أبیطالب (ع) است. زیرا این انسان کامل فرشته وش هم اعماق فطرت بشری را شناخته و شکوفا کرده است، هم آفاق سپهر فرشتگی را پیموده و تنزّل داده است.
لذا مظهر اسم اعظم و از بارگاه تشریف خدا با خبر و از کارگاه تکلیفِ خلق آگاه است. چنین کَوْنِ جامع و خلیفهی تامّ الهی میتواند اسمای حُسنای مستخلفُ عنه و صفات عُلیای او را در جامهی جزمِ علمی و در کسوت عزم عملی ارائه نماید و هماره به بشر مُلکی بفهماند که: تا بنده شدی "تابنده" شدی. و به وی تعلیم دهد که « چارهای جز ستیز با اهریمن درون و نبرد با دیو و دَدِ بیرون نیست» به ویژه در شرایط کنونی که فیلهای فضائی ابرههی غرب به عزم هدم کعبه استقلال و آزادی منطقه آمده، هر روز بیپناهان را مقتول، مصدوم و آواره میکنند. برای تبیین برخی از اصول اسلامی که از سنت و سیرت اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، مخصوصاً سالار شهیدان استنباط می شود، به تذکّر چند مطلب بسنده میکنیم.

به ادامه مطلب مراجعه کنید

حوزه علمیه خواهران الزهراء(س) پلدختر...